فاطمه‌ی عزیزم،
امسال که نشد تو بیای اربعین،
دلم برای قدم زدن با تو در موکب‌الشهدا تنگ میشود.
اما من با خودم عهد کردم که این بار،
عمود به عمود برات قدم برمیدارم،
تا شاید این راه رفتن، هدیه‌ای باشه برای دلت.

کنار ضریح امام حسین (ع)
به جای تو نماز میخوانم،
برای تو زیارت میکنم،
و با تمام وجود، تو رو توی دعاهام سهیم میکنم.

و اگر خدا قسمت کند،
برات عکس شهید خلیلی رو چاپ میگیرم و میارم،
تا یادش با تو بمونه،
همونطور که یاد تو با من میمونه توی این سفر.

من برات دعا میکنم که به زودی خودت قسمتت بشه
و بیای کنار ضریح آقا امام حسین (ع) نماز بخونی.

و از امام حسین (ع) میخوام که درباره‌ی قضیه‌ی قرآن هم،
هر چی که خیر و صلاح هست، برایت رقم بزنه و دستت رو بگیره.